Woerden een galerie rijker

 

Op zaterdag 5 februari jl. is Woerden een kunstgalerie rijker geworden. De galerie KunstKick, gevestigd in de Franse Steeg in het centrum van Woerden, is een initiatief van Henk Nelson. Henk heeft na zijn vertrek als projectleider van de Kunstuitleen Woerden niet stil gezeten maar heeft het stoutmoedige plan om een eigen galerie te beginnen tot werkelijkheid gemaakt. Dat is op zich al een felicitatie waard.

 

Zaterdag 5 februari was het zover. Vele gasten stroomden binnen in de mooie, overzichtelijke galerie. De feestelijke opening werd verricht door dichteres Maartje van den Bosch die twee van haar gedichten voordroeg en oud-wethouder Manfred van de Heijde, thans lid van het Dagelijks Bestuur van het waterschap Amstel, Gooi en Vecht. Manfred, destijds onder meer verantwoordelijk voor de portefeuille cultuur, blikte terug op zijn korte periode als wethouder en feliciteerde Henk met deze mooie galerie. Vervolgens was het woord aan de exposerende kunstenaars: Betty Meijbaum en Wilma Veen.

 

Betty Meijbaum gaf ons inzicht in het scheppingsproces van haar beelden in allerlei soorten steen: albast, arduin, serpetijn, verdite, sepiolite en in brons. De kunstenares probeert zich, zo vertelde ze, eerst vertrouwd te maken met de steensoort, zijn aard, vorm en kleur. Zij laat zich duidelijk inspireren door de verborgen mogelijkheden van de steen. Daarbij let ze vooral op de lijnen en kleuren van de steen. Haar werk kenmerkt zich inderdaad door een krachtig veelal abstract lijnenspel. Zij verstaat de kunst van het weglaten; bij haar geen details, maar meer de suggestie van een torso, van een moeder met kind, van een vogel. Het is geen groots en meeslepend werk, eerder fijnzinnige kamermuziek. Vakmanschap gaat hier gepaard met expressief vermogen.

 

Het werk van Wilma Veen is bijna het tegenovergestelde: zeer uitbundig, groots en meeslepend, feestelijk, veelkeurig en meestal figuratief. Wilma, die onder meer exposeerde in het Caroussel du Louvre, in Londen en Bologna, vertelt zeer bevlogen over haar kunst, die zij illustreert met korte teksten. Ook haar werk getuigt van knap vakmanschap, van een gewaagd coloriet en van krachtige ritmische composities. Meestal verwerkt ze allerlei materiaal in haar doeken waaronder stoffen. Opvallend is het gebruik van kleurig textiel. Dat geeft haar werk soms iets overdadigs en anekdotisch. Waar Betty Meijboom sobere terughoudendheid betracht, is Wilma Veen juist zeer uitbundig. Desalniettemin acht ik Wilma op haart best in haar meer abstracte doeken, waar ze veel spaarzamer omgaat met verf en materiaal, waarbij haar werk wint aan diepte.

 

Samengevat: een boeiende tentoonstelling, de moeite van een bezoek waard.

Woerden is al met al, dank zijn Henk Nelson, weer een galerie rijker.

 

Frans Lander