Samen de trap af

publicatiedatum: do 7 oktober 2010

Schraalhans is keukenmeester in het stadhuis van Woerden. Of om de retoriek van onze bestuurders te volgen: er wordt gestreefd naar een slanke overheid, een sterke samenleving. In platter Nederlands: Houd zelf je broek op. Wie de stad wil opvrolijken, hoeft niet op materiƫle steun te rekenen. Onder anderen Kuvo, Kunstkring, Theater De Kloostertuin en het Stadsmuseum moeten

 

Schraalhans is keukenmeester in het stadhuis van Woerden. Of om de retoriek van onze bestuurders te volgen: er wordt gestreefd naar een slanke overheid, een sterke samenleving.

In platter Nederlands: Houd zelf je broek op. Wie de stad wil opvrolijken, hoeft niet op materiële steun te rekenen. Onder anderen Kuvo, Kunstkring, Theater De Kloostertuin en het Stadsmuseum moeten aan de bretellen.
We konden het zien aankomen; in de aanloop naar de verkiezingen somberden de kandidaten ook al over de stedelijke financiën. Het gebruikelijke oogstjaar, de vrolijke periode waarin de politieke partijen leuke dingen voor de kiezers bedachten alsof het niet op kon, werd deze keer overgeslagen.
 
Dat is raar.
In de eerste plaats omdat de Woerdense politici in dit opzicht een reputatie te verdedigen hebben, dankzij oude verkiezingsbeloften variërend van meer tv-zenders op de kabel tot gratis pindakaas. De kandidaten hebben het deze keer lelijk laten afweten. Het leek wel crisis in de plaatselijke politiek.
Het is in nog een ander opzicht raar. De gemeenten, Woerden niet uitgezonderd, hebben tot nu toe garen gesponnen bij de economische malaise. Hun belangrijkste inkomstenbron, de uitkering uit het Gemeentefonds, is immers gekoppeld aan de rijksuitgaven. Hoe meer vadertje staat uitgeeft, hoe meer de gemeenten ontvangen. “Samen de trap op – samen de trap af,” heet dat in overheidsjagon. En omdat in 2009 de economie opgepept en het bankwezen gered moest worden, gingen ze samen heel hard de trap op. De geldstroom naar de 431 Nederlandse gemeenten nam in het gemeentepolitieke oogstjaar 2009 toe met 435 miljoen euro.
 
De voorspoed houdt nog even aan.
In 2010 valt de uitkering voor alle gemeenten samen met 199 miljoen terug en in 2011 naar verwachting met 37 miljoen. Dan is nog bijna de helft van de inkomensexplosie over. Met andere woorden: Minstens tot halverwege deze zittingsperiode zwemt de nieuwe volksvertegenwoordiging in het belastinggeld.
Samen de trap op; het zou een prettige slogan moeten zijn voor wie de stad wil laten bruisen. Maar onze stadsbestuurders lijken alleen een trap omlaag te zien.
Meestal wordt het niet chic gevonden, mooi weer te spelen met incidentele meevallers. Maar deze keer ligt het anders. De bedoeling van de toename was immers stimulering van de economie.
 
Het extra geld móést rollen.
Afgezien van de meevaller die alle gemeenten is toegevallen, heeft Woerden ook nog het 'goudmijntje' van de zandwinning. Die wordt nu al zo lang voortgezet dat via de Snellerplas binnenkort zand uit de Simpsonwoestijn wordt bovengehaald. Twee mogelijkheden: De stadskas loopt lekker vol, of de gemeente heeft haar bodemschatten slecht verkocht. Ook daarover hadden we in verkiezingstijd meer moeten horen. Hopelijk staan bij de behandeling van de treurigstemmende gemeentebegroting 2011 nog wat kritische raadsleden op. Het zal wel waar zijn dat we binnenkort samen de trap af moeten – maar eerst mag de vraag gesteld worden of het stadsbestuur ons tot nu toe ver genoeg mee omhoog heeft genomen.
 
Peter Logcher