Passages en passanten in Kunstkasteel 2010

 

Rond het Kasteel van Woerden heerst zaterdag 11 september een gezellige drukte. Het meest monumentale gebouw van Woerden is op Monumentendag omgedoopt tot Kunstkasteel. Op het binnenplein en de omloop is een kunstmarkt ingericht, waar bezoekers behalve door een keur aan kunst en creatieve

nijverheid doorlopend verrast worden met optredens van muziek-, zang- en dansgezelschappen. Het is zonnig warm, zeker op het binnenplein waar de omheining van het fort de straffe wind buitensluit. Behalve de standjes van kunstenaars, instanties en verenigingen vallen vooral de textielkunst van Lia Luyendijk en de foto’s van Hasselblad Masters op.

 

Het aardige van het Kunstkasteel is dat het naast een zonovergoten markt ook de mogelijkheid tot rustieke omloopjes in het Kasteel biedt. Wie het betrekkelijke rumoer rond de standjes en de doorlopende podiumvoorstellingen gehad heeft, kan zich binnen de rust en de ruimte veroorloven op intuïtief kompas verder te dwalen. En voor ieder wat wils, het is van tweeën een vandaag. Alsof het Kasteel, dat zover bekend in de 15 e eeuw werd opgetrokken, nog niet genoeg bekijks biedt, stoffeert het juist op Monumentendag de inboedel met kunstzinnige vlijt van recenter datum. En dat werkt, want het is niet alleen de vaste culturele kern die aanwezig is, het schenkt ook families een alibi eens van de gebaande winkelstraten af te wijken.

 

Bij een toilettenpassage in het Kasteel frunnikt een klein mannetje aan een blauwwollen couture van Lia Lijendijk. Vader Erik grijpt in, alleen kijken is toegestaan. Hij is hier met vrouw en kinderen min of meer toevallig verzeild geraakt. Lekker weer en er bleek op het Kasteel wat te doen. Vooral het gebouw heeft indruk op hem gemaakt. ‘Echt een verrassing, ik zie dit voor het eerst. Het is mooi onderhouden en toch ook monumentaal gebleven’, constateert hij. De zalen, vertrekken en spelonken in het Kasteel, verbonden door een trappenhuis in de glazen schacht die tevens de entree vormt, blijken een ideale omgeving op goed geluk rond te struinen. Het is vrijwel onmogelijk een logische route te volgen. ‘Dat vind ik juist zo prettig’ zegt Erik, ‘Zo zie je nog eens iets en het blijft het een verrassing wat je tegenkomt.’ Behalve de foto’s in de Gewelven, die hij toch wel erg indrukwekkend vond, laat de kunst hem verder koud.

 

Vooral vandaag, met veel volk in en om het Kasteel, is het een verademing even in de Gewelven af te dalen. In de fotogalerie huist sinds een week ‘Emotion’, een overzichtstentoonstelling met werk van Hasselblad Masters, waarmee ‘In de Gewelven’ een wereldprimeur in huis haalde. Een jong stel pendelt al een tijdje door het ondergrondse gewelf, zo nu en dan verwijlend bij een foto. Zo op het oog kenners, speciaal hiervoor gekomen - maar dat blijkt een vergissing. Bij toeval ontdekten ze het trapje, dat hen verleidde in dit haast kloosterlijke onderkomen af te zakken. Ze zijn onder de indruk van de foto’s, die bijna allemaal iets onwerkelijks hebben. Een soort magisch realisme zou je kunnen zeggen, Pyke Koch meets Carel Willink, maar dan gefotoshopt. Sommige foto’s lijken wel getekend zo na- en uitdrukkelijk.

 

Kleding of kunst?

Een paar zaaltjes en passages in het Kasteel zijn ingeruimd met werk van textielkunstenares Lia Luijendijk. Met mantels en jurken die weinig vrouwen - zelfs op een feest - zullen durven aantrekken. Maar Helma en Roelien stoort dat allerminst. ‘Alsof kleding geen kunst kan zijn’, oppert Helma. Maar toch, de bijzonder lange, met witte vlokken gerafelde mantel lijkt meer artistiek dan functioneel geïnspireerd. Wringt dat niet, dat je ook blijft denken: ontzettend mooi, maar hoe draag ik dit? ‘Het is maar net hoe je bekijkt,’ aldus Helma, die net als haar gezellin duidelijk meer gezien heeft. ‘Ik hecht niet zo aan dat onderscheid tussen kunst en gebruiksvoorwerpen, ik vind haar ontwerpen (van Luijendijk - adm) ontzettend mooi en oorspronkelijk, het voegt juist ook iets toe aan het beeld dat je van vrouwenkleding hebt….’

 

Het Kunstkasteel trok de hele dag veel bekijks. De organisatie mag zichzelf best prijzen met haar programma, dat naast notoire liefhebbers ook veel families en passanten trok.

 

 

Auke de Man sept’10