Inloggen
Inloggen op Cultuurlokaal.nl


Nieuwsbrief
Opgeven voor de Cultuurlokaal.nl nieuwsbrief



Items voor agenda of nieuws zenden naar info@cultuurlokaal.nl

Woerdenaren van Elders

Via de onderstaande lijst en de linken achter de landen komt u op een pagina waarop u, via Carla Vermeend, telkens een Woerdenaar leert kennen die haar of zijn "wortels" (deels) elders heeft.

 

GEDICHT

Junior stadsdichter Mathilde Kaptein maakte onderstaand gedicht voor het project.

 

De ‘echte’ Woerdenaar

 

Is dat wat Woerden Woerden maakt
Wel een ‘echte’ Woerdenaar?
Of kent Woerden eigenlijk gewoon
Een multicultureel bestaan?

 

Met die vraag loop ik rond
Door de stad en door de school
Maar nergens vind ik een antwoord
Op die ene kleine vraag

 

Totdat ik weer thuis ben
De voordeur open doe
Nu besef ik dat het antwoord
Op die vraag niet eens bestaat

Ik ben een echte Woerdenaar
Maar die anderen net zo goed
Iedereen zal de vraag
Anders beantwoorden

 

Op zoek naar alle Woerdenaren
Terwijl we hun gerechten proeven
Geven zij het antwoord
Op een vraag die ik niet ken

 

Mathilde Kaptein, Junior stadsdichter 2016/2017

 

Woerdenaren van de Wereld

  1. Molukken     -  Ester Telepta

(als voorbeeld)  stelt Carla u hieronder voor:

 

Ester Tetelepta

Vrijdag 28 oktober was ik te gast bij Ester Tetelepta in Woerden. Ester haar roots liggen in Ambon, Indonesie. Woerden heeft, sinds begin 50er jaren veel inwoners met een Molukse achtergrond, (zie ook onder.)

 

Ester ken ik al tijdje via een vriendin van mij. Zij is erg gastvrij en houdt verschrikkelijk veel van koken.

Eerst maar eens beginnen met een wijntje en bijkletsen. Daarna lekker koken en natuurlijk bleef ik ook eten.

 

Ester heeft na haar jeugd in Woerden lange tijd in Hoogeveen gewoont, maar sinds haar scheiding een paar jaar geleden is zij weer teruggekomen naar Woerden.

Zij heeft drie kinderen, die niet meer thuis wonen.
Werk: koken op bestelling.  Af en toe kookt zij ook voor het Inloophuis ’t Centrum.
Ester gaat niet terug naar Indonesie. Zij heeft nog wel wat familie op Ambon, maar voelt zich veel meer thuis in Nederland en al helemaal in het Woerden waar ze ook haar jeugd doorbracht.

Koken:

Ester heeft Kocho Kocho gemaakt. Een visgerecht met als basis kokos, peper, selderie, tauge en zoute haring. Het is een koud zomersgerecht. Maar ook goed te eten in de winter.
Haar "gewone" ingedrienten kan je overal goed kopen in Woerden. De speciale ingredienten koopt zij bij Ahmed (nieuwstraat) of bij Van Bemmel.
Zij mist niets in de eetcultuur van Nederland.
Wat nederlandse gerechten betreft: Zij lust alles; Haar favoriet is bloemkool met een sausje en gehaktbal.

 

Zelf proberen?

Kokoho. (Kokos met zure haring)

Kocho Kocho konden we niet vinden wel, met vrijwel de zelfde ingrediënten onderstaand gerecht

 Wat hebt u nodig.

* 500 gr. kokos,

* 1 kleine stengel prei,

* 250 gr. taugé,

* 1/4 bosje selderij,

* 1 pot zure haring,

* 1/2 grote paprika.

* 1 ui,


Pel de ui en snijd hem fijn. Was de paprika en snijd hem in stukjes. Snijd de prei en de selderij fijn en was  ze goed. Laten uitlekken. Giet de haring af, maar bewaar het vocht. Snijd de haring in kleine stukjes. Verwijder van de taugé de bruine staartjes en groene vliesjes. Bak de kokos droog ( dus zonder olie of boter). Meng er de ui, paprika, prei, selderij en de haring doorheen, goed omroeren. Dan wat van het vocht van de haring of een uitgeperste citroen erover heen sprenkelen. Als laatste de taugé even meebakken. Dit gerecht is lekker met gestoomde aardappelen of rijst.

 

 

De Molukken (achtergrond)

De Molukse eilanden waren tot 1951 een onderdeel van een Nederlandse kolonie,  maar toe duidelijk was dat de Nederlanders Indonesié meer zelfstandigheid moest geven wilden deze eilanden niet bij de nieuwe Republiek Indonesië horen.


Door de problemen tussen Indonesië en de Molukken konden vierduizend Molukse soldaten die in het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL) hadden gevochten, geen kant op. Ze zaten opgesloten in kampen op Java. Daarom besloot de Nederlandse regering in 1951 de soldaten met hun familie tijdelijk naar Nederland over te brengen. Tot er in Indonesië een oplossing was gevonden.


Wat was bedoeld als een tijdelijke oplossing, bleek voor altijd. De eerste jaren woonden de Molukkers bij elkaar in verschillende kampen. Daar wachtten ze op de dag dat ze naar huis konden. Maar langzaam werd duidelijk dat de Molukken niet onafhankelijk zouden worden en dat ze nooit terug zouden gaan. Vanaf dat moment probeerden de meesten hier een bestaan op te bouwen. Ze zochten hier werk en verruilden de kampen voor een gewoon huis.

Zie voor een volledige geschiedenis van de Molukse Woerdenaren die al 60 jaar deel uit maken van onze gemeenschap de website van Sinar Maluku