RSS feedsDoe mee aan Poëziewedstrijd Dichter in de Dop!
Door Najiba Abdellaoui
Zonder rapmuziek was ik nooit gaan schrijven…
Het was de eerste poëzie die ik hoorde en die ervoor zorgde dat ik hetzelfde wilde doen. Ik was 13 toen ik begon met het volschrijven van schoolschriften.
Langzaam aan veranderde de rapteksten die ik schreef in gedichten.
Ik begon mee te doen aan schrijfwedstrijden, zoals de Kunstbende.
Na het winnen van een paar schrijfwedstrijden voor jong talent, veel optredens in het binnen- en buitenland, het uitbrengen van een kinderboek en het winnen van het Nationaal Kampioenschap Poetry Slam, ben ik nu
Stadsdichter van Woerden.
De vraag die mij het meeste gesteld wordt is ‘Waarom schrijf je?’
Het antwoord is simpel en ingewikkeld tegelijk: Ik schrijf omdat ik niet anders kan.
Omdat de woorden van anderen vaak niet genoeg zijn.
Omdat ik verhalen wil creëren die anderen willen horen; waarin anderen
zich herkennen zonder dat ze herkenbaar zijn of gehoord hoeven te worden.
Omdat ik mensen wil meetrekken in mijn gedachtekronkels in de hoop dat
iets van wat ik zeg ze raakt, inspireert, aan het denken zet.
Maar eigenlijk schrijf ik vooral voor mezelf, om alles wat bedacht wordt in stille
gedachtengangen een papieren stem te geven.
Voor de poëziewedstrijd wil ik jullie het volgende meegeven:
Als je als dichter of schrijver naar de wereld om je heen kijkt dan vallen je heel veel dingen op.
Dan ga je ook anders naar mensen luisteren. Het is ongelofelijk hoe vaak mensen
mooie, rake dingen zeggen zonder het zelf door te hebben. Of hoe vaak er dingen op
straat gebeuren, waar iedereen aan voorbij loopt, maar waar je heel goed een gedicht
over kunt schrijven.
Wat muzikanten, rappers, dichters, schrijvers, scenarioschrijvers of theatermakers doen is
luisteren en stilstaan bij interessante dingen. Inspiratie is namelijk overal. Als (woord-)
kunstenaar pak je alles wat je ziet, ervaart en hoort, je mixt dat met wat je denkt en voelt
en dan ontstaat er iets. Dat is meteen ook wat ik het mooiste vindt aan dichten. Je maakt
van niets (of iets dat er al is maar niet gezien wordt), iets. Je geeft jezelf en de wereld om je
heen een papieren stem, die gelezen en gehoord mag worden.
Nu is het aan jullie om naar de wereld te kijken als een dichter en je te laten inspireren
door je eigen gedachtes en gevoelens en alles wat er geschreven, gezongen, gerapt, gedaan
wordt om je heen.
De beste tip die ik jullie kan geven is: neem overal pen en papier (of je mobiele telefoon)
mee naartoe. Je weet nooit waar je het volgende goede idee tegenkomt of wanneer er een
rake zin in je opkomt. Ik kijk uit naar jullie teksten.
Succes! Najiba